Perşembe, Aralık 30, 2010

Yılın son günleri...


Geçtiğimiz yılbaşı Nisan 10 aylıktı. Şimdi 21 aylık oldu. Ne kadar çabuk tükettik bir seneyi daha. Nisan bu bir sene içinde yürümeyi öğrendi, sonra konuşmayı, kendini ifade etmeyi öğrendi. Artık kendi zevkleri, istekleri daha belirgin. Memnun olduğu, olmadığı şeyleri ifade edebiliyor. Anne ve baba kavramının yanı sıra anneanne, babaanne, teyze, amca, nene ve  yakın gördüğü akraba kavramlarını oturtuyor. El becerileri gelişti. Kendi yemeyi, kalem tutmayı öğrendi. Oyuncaklarla oynamayı onları sınıflandırmayı, isim takmayı öğrendi. Kısacası bebeklikten çıkıp, çocukluğa geçiş ve ben kavramı başladı. Arkadaş kavramı daha net, henüz birlikte oynamayı bilmeselerde kızımın arkadaşları var bu 2 sene içerisine sığdırdığı. Onun sayesinde benimde güzel arkadaşlıklarım oldu. Seyhan, Özlem ve İlkay hepinizi çok seviyorum. Bu yıl yine sizlerle olmak ve güzelliklere güzellik katmak dileğiyle diyorum :)
Bu sene İstanbulda olmadığımız için süs, püs, ağaç yapamadık. Geçen sene masa üstü bitkisi gibi bir ağaç ile yanıp sönen ışıklardan almıştım. Onlar bile Nisan'ın ilgisini çekmeye yetmişti. Bizde artık seneye kızımla beraber güzel bir ağaç süsleriz. Bu sene benim için ortalama bir seneydi. Yılın son çeyreğinde kendi adıma bir atılım yaparak Funkek i kurdum. Henüz başındayım ama yavaş ve emin adımlarla ilerliyorum ve bu yılın iyi geliceğini umuyorum.
Kendimizle beraber bütün eş ve dostlarımıza önce sağlıklı, sonra bol kazançlı, huzurlu,( u )mutlu  bir yıl diliyoruz.
Karaahmetoğlu Ailesi

5 yorum:

Deli Anne dedi ki...

Mutlu seneler olsun sizlere de.. sevgiler:)

Füsun Karaahmetoğlu dedi ki...

Sağol canım hepimize olsun inşallah :)

Hatice Ün dedi ki...

FÜSUNCUĞUM!sanada kocanla çocuğunla çok güzel 2011 diliyorum!

Füsun Karaahmetoğlu dedi ki...

Teşekkür ederiz anne.Size de 2011 sağlık, huzur, mutluluk getirsin.

mine dedi ki...

nice yıllara

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Pages - Menu

Popular Posts

Mothers hold their children's hands for a short while, but their hearts forever...